منحصر نبودن لذات در لذتهاي جسماني
به نام خدا
در ادامه سير قدم به قدم تا خودشناسي با كتاب راهنماي معراج السعاده به اينجا مي رسيم كه لذات فقط لذات جسماني نيست و انسان متعجب مي شود از كساني كه خوردن و آشاميدن و ازدواج و نزديكي و امثال اين ها را نهايت لذت مي دانند و همواره در تلاشند تا شرايط بهتري براي براورده شدن اين لذات فراهم آورند
اين افراد لذات آخرت را نيز در همين قالب مي بينند يعني سعادت و خوشبختي را در آخرت به رسيدن به غلمان و حوريو خوردن انار و سيب و انگور و كباب و شراب و درد هاي آنرا سوختن و گرز داغ و عقرب گزنده و پيراهن هاي بد بو براورد مي كنند و به همين جهت در دنيا براي رسيدن به سيب و انار و كباب بيشتر در آن دنيا روزه بيگيرند كم را نمي خورند تا بيشتر را دريافت كنند، گريه شان از ترس آتش است و عبادتشان از شوق وصال حوريان دلكش
و اينها در اشخاص ديده نمي شود مگر به لحاظ غفلت از خوشي ها و ابتهاجات روحي و لذات عقلي و خوشا به حال كساني كه خداوند را از آن جهت مي پرستند كه او را سزاوار پرستش ميدانند
نكته جالب توجه اين جاست كه كساني كه لذتهاي روحاني را درك كرده اند تمايل چنداني به لذات جسمي نشان نمي دهند و جالب تر اينكه كساني كه از لذات روحاني بي نصيب هستند آنها را محروم مي دانند
قابل توجه است كه اگر كمال در لذات جسمي باشد مبدا هستي يعني خداوند باري تعالي بايد خود در اين لذات ثابت باشد
پس راه معرفت و خدا شناسي آن است كه زمان خوردن هيچ نخوريم مگر براي رفع گرسنگي و نزديكي نكنيم مگر براي ازاله مني و ننوشيم مگر براي رفع تشنگي و مانند آن
پس بدانيد اگر قوه شهوت بر شما چيره شد پيوسته در صدد خوردن و آشاميدن و لذات شهويه هستيد و تمام وقت به آراستن غذا و در فكر زنان زيبا هستيد و در اين حالت خود را يكي از حيوانات بدانيد
اما اگر نيروي غضب بر كسي چيره شود در آن حالت به دنبال مال و منصب و برتري بر ديگران و بستن و شكستن و فحش دادن و اذيت است و در اين حالت مانند گرگي درنده و سگي گزنده است
و چنانچه نيروي وهم بر كسي چيره شود پيوسته در حال مكر و حيله براي هموار كردن كار شهوت و غضب است و آنجاست كه يك شيطان تمام عيار مي شود
و تنها در حالتي كه عقل بر ديگران چيره شود انسان طعم خوش آرامش را در مي يابد و پيوسته در صدد تحصيل معرفت الهي است و كسب ملكات روحاني فكرش پيوسته عبادت خداوند سبحان و اطاعت از رسول گرامي اسلام است و عبادتي انجام نمي دهد مگر به لحاظ قرب به خداوند و اين است شئونات انسان خليفه ي خدا و نبايد به كمتر از آن راضي شود
برگرفته از كتاب شريف معراج السعاده صفحه 57
نوستالژی ، حرف دل